Geboren te Zevenbergen op 9 maart 1945.
Opleiding tot 1e graads docent tekenen en kunstgeschiedenis van 1968 – 1973 bij de Katholieke Leergangen te Tilburg. Daar werd het vak Grafiek heel degelijk onderwezen. Ik heb les gehad van Anneke Kuyper en Ru van Rossem. Daar heb ik mijn voorkeur voor linoleumsnijden ontwikkeld. Dit ben ik altijd blijven doen.
Aanvankelijk had ik voorkeur voor architectonische vormen van bestaande gebouwen. Meestal plaatste ik de onderwerpen frontaal met een accent op horizontaal-verticaal . Gebouwen uit het verleden heb ik in de eigen tijd geplaatst door verkeersborden en geparkeerde auto’s. Mensen ontbreken om het idee van momentopnames te vermijden. Bij mijn kleurenlino’s gebruikte ik weinig drukgangen: vaak twee of drie. Geleidelijk ging ik meer drukgangen toepassen, nu vaak vijf of zes. Met zes platen zijn theoretisch al 64 kleurnuances mogelijk.
Tijdens mijn werkzame leven als docent aan het Greijdanus College te Zwolle heb ik meermalen mijn werk geëxposeerd. Ik had ook iemand die exposities regelde bij bedrijven, zie expo-lijst .
Na mijn pensionering heb ik mijn aandacht enigszins verlegd naar het maken van video-films, vaak met kunst als onderwerp, maar sinds 2023 heb ik het linosnijden weer opgestart en ben sindsdien fanatiek bezig met bomen als onderwerp. De bomen hebben iets bijzonders. Ze zijn aangetast en vervormd door ouderdom, snoei of het weer. Ze lijken gewikkeld in een strijd om het bestaan.
Ik herken deze belangstelling voor het verbeelden van de natuur bij een aantal kunstenaars in het noorden van ons land. Zij maken veelkleurige lino’s en houtsneden volgens de reductie-methode. Hoewel fascinerend vind ik het fijn om per kleur een plaat te snijden en te ervaren wat al de kleuroverlappimgen doen. Het blijft ook mogelijk met kleuren te experimenteren voordat de oplage wordt gedrukt. Bij de reductie-methode ligt bij het begin de eerste kleur en de maximale oplage al vast.